3.7.09

A HISTORY OF SCOTLAND


Saliéndome, como tantas otras veces, de los temas gastronómicos, no puedo resistirme a hacer una recomendación que estoy seguro de que te interesará si te gustan los temas históricos.

No puedo negar que he sentido una sana envidia al ver los capítulos de A History of Scotland, una estupenda serie de documentales históricos producida por la BBC. No entro en su rigor histórico. Algunos académicos la han tachado de sensacionalista y desde fuera de Escocia se ha hablado de que resulta excesivamente nacionalista (El capítulo 4, titulado Language is Power, ha levantado ampollas). Puede ser. No conozco la historia escocesa lo suficiente como para juzgar. Ahora bien, no olvidemos que no es una tesis doctoral sino un programa educativo y que, mientras las tesis doctorales, por muy rigurosas que sean, no suelen llegar al gran público este tipo de programas, si tienen gancho, si lo hacen. Y de eso se trata. La serie puede ser un poco "peliculera" si se quiere, pero nadie ha dicho todavía que no se ciña a la realidad. Es posible que sus conclusiones o que sus dramatizaciones sean un tanto efectistas, pero es que ese efectismo funciona bien en este tipo de programas.

Es cierto que se abusa de los tambores con ecos, de los vuelos rasantes sobre las montañas a lo Braveheart, que a Neil Oliver, el arqueólogo responsable del proyecto y presentador, se ve que le gustan las frases dramáticas y posar en paisajes pintorescos. Si, todo eso es verdad. Y sin embargo, uno siente una enorme envidia ante una televisión pública que dedica esa serie de medios y que trabaja una producción histórica, destinada además a un canal secundario y ern principio a una audiencia restringida.

Podemos ponerle todas las pegas que queramos, pero el producto engancha. Y de eso se trata. Para los que no sabíamos casi nada de la historia de Escocia es una introducción amena, fácil de ver y que, al menos yo, agradezco. Ojalá las televisiones de por aquí tomasen nota. Con su efectismo, su sensacionalismo y todo lo que se quiera me encantaría tener la oportunidad de ver algo parecido sobre la historia de mi pais.

Y además pueden verse algunos fragmentos gratis aquí (Temporalmente no disponible). Por cierto, ya preparan segunda temporada para el otoño de 2009.

5 Comentarios:

Borralleira dijo...

Oliver era un dos colaboradores de Coast, outra serie documental da BBC, que percorría todo o litoral británico. A verdade é que se trata do melloriño no xénero.

Calidonia dijo...

Permítame ser un pouco autocrítico.

A serie que se emitiu pola TVG sobre a historia de Galicia quizá non era tan hollywoodiense pero estaba moi ben e o que é mellor, era rigorosa desde o punto de vista científico.

Naturalmente, por desgraza, a serie pasou desapercibida para o gran público e nomeadamente para a Galicia urbana e castelánfalante (baixo mínimos na audiencia da TVG).

Non será á fin e ao cabo que o problema é que non valoramos o noso?

Gourmetdeprovincias dijo...

Historias de Galicia estaba ben. Como o están, a nivel estatal, tantos outros programas como o de Peridis sobre o románico ou o que actualmente emiten sobre as paisaxes de El Cid.

Pero a diferencia en canto a produción co caso que cito é abismal. Non todo son os contidos. As formas tamén contan. E nese aspecto aquí ainda non fixemos nada nin remotamente parecido. Teño por seguro que se fósemos quén de facer unha serie documental histórica desa calidade visual tería moito maior repercusión.

Ese é a miña queixa fundamental. Non me vou queixar do Historias de Galicia, e menos agora que a CRTVG está a pechar tódolos espazos que cheiren a cultura.

Borralleira dijo...

O programa da TVG estaba moi ben, aínda que creo que ás veces, dende o punto de vista visual, podía facerse un pouco aburrido. Ollo, oxalá houbese máis programas así e as recentes desaparicións da grella non confirmen os nosos temores.
O que si é interesante de Coast, por exemplo, é o esforzo por involucrar ao espectador alén do programa. Unha das cousas que fixeron foi preparar material de apoio en colaboración con universidades, que se podía solicitar de balde. Alí había roteiros, bibliografía, máis datos... se o programa pecaba de espectacular de máis, a min paréceme ben que empregue esas armas propias do xénero, se os espectadores entran por aí e logo amplían doutro xeito os seus coñecementos.
Non é por entrar en comparacións, pero desas cousas se pode aprender. O país dos ananos, por exemplo, non é un formato revolucionario nin moito menos, pero aquí funcionou moi ben. E eu estou encantado de ver aos meniños falando galego na tele; seguro que moitos castelanfalantes se levaron unha sorpresa.
E si, debemos valorar máis o noso, pero para iso hai que coñecelo, e para coñecelo hai que valoralo, e...

yerga dijo...

La verdad es que es amena y bien narrada, pero historicamente impresentable, no falsea hechos ,peor, los omite.