Marcos Morán, probablemente el cocinero que más y mejor ha trabajado en los últimos tiempos con productos gastronómicos tradicionalmente no utilizados, como corazones de atún, hígados de salmonete o grasa de sardina suele hablar -al menos así lo titulan cada vez que aparece en prensa- de trash cooking, cocina basura, cocina de desecho. Una denominación muy mediática, sin duda. Y muy sonora. Yo prefiero, pese a todo, la de Cucina Povera. No sé si se habrá utilizado ya, supongo que si, pero por si las moscas reivindico la creación del término. Creo que conjuga perfectamente la definición del tipo de material con el que se trabaja con una cierta vinculación con el arte, al menos con un tipo de arte, que seguro que hará que le salgan sarpullidos a los tradicionalistas más químicamente puros.
Cucina Povera. Una cocina que reivindica el material humilde, incluso el material habitualmente despreciado. Podría ser la cocina de la casquería del mar de Marcos Morán, pero también el falso risotto de pepitas de calabación de Adriá, el empleo de huesos de aceituna como combustible de Ángel León... podría ser, incluso, la tapa de pieles de patata del Garum Bistró (antes Garum a secas) de Santiago de Compostela. Nadie valoraba el corazón de un bonito, ni las pepitas de un calabacín, ni unos tendones de pollo, unos huesos de aceituna o unas pieles de patata. Hoy, sin embargo, se ha conseguido que muchos de esos productos adquieran carta de naturaleza gastronómica y puedan demostrar que tienen cabida en la cocina.
Como muestra, ahí quedan las pieles de patata que he preparado este mediodía a imitación de las del Garum. La patata pelada gruesa (y bien limpia, claro), el aceite bien caliente y unas escamas de sal al salir. Es todo. Como acompañante una salsa de miel y mostaza, por ejemplo.
Y lo pobre, lo humilde, lo tradicionalmente rechazado adquiere categoría de plato. Y de plato sabroso, además.
Quedan tres días.
29.7.08
CUCINA POVERA
Lo firma
Gourmetdeprovincias
a las
16:23
Etiquetas: ensayo gastronómico, personal, receta
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)


11 Comentarios:
En Inglaterra son parte do que se chama "pub grub" ou comida de pub. Ollo, non confundir coas "jacket potatoes", que é outra preparación diferente. Aí vai un exemplo de receita:
http://www.bbc.co.uk/food/recipes/database/crispypotatoskins_72318.shtml
Por certo, estamos no ano da pataca, non?
Saúdos!
Interesante variante esa do forno. E a sal con romero. Eu a teño probado con romero e limón sobre patacas asadas con manteiga (versioneando a Jamie Oliver).
Probareinas.
buenos dias,
me podrias recomendar restaurantes en Vigo con buena RCP ? Gracias.
Anónimo:
No conozco demasiado el panorama vigués. Maruja Limón está bien. Busca, en cualquier caso, el post que le dediqué el pasado mes de enero para ver los pros y los contras que le pongo.
Me hablan bien de La Oca, aunque yo no lo he probado.
En plan mucho más barato (por debajo de 20€ sin incluir bebida) hay dos opciones que no están mal si lo que quieres es comer barato y razonablemente bien. Un vegetariano, el Cúrcuma, en la zona del cruce de Gran Vía con Urzaiz, y la Creperie que hay junto a la colegiata, en el casco viejo.
Y luego están los de toda la vida, como el Puesto Piloto, en Alcabre, que no es barato, y, si quieres marisco, la marisquería del hotel Bahía de Vigo.
Eso es lo que se me ocurre sobre la marcha. No es demasiado, pero intentaré enterarme de algo más.
Simpática denominación esa de "cucina povera" que liga a gastronomía á arte, e interesantes esas propostas de usar o que habitualmente remata no cubo do lixo como parte das elaboracións.
Pero aínda queda un paso máis por dar (ou pode que xa se dera, tampouco son un experto), un xeito de postmodernismo ou alta cociña pop, empregando, xa non cousas aparemente alleas á cociña (como o dos petaszetas que, penso, non tivo moito éxito), senón eses elementos universalmente denostados pola alta cociña... gulas, paos de cangrexo ou surimi, latas de atún, etc... ¿poderá alguén algún día sacar arte culinario deses elementos? (¿Ou xa o fixo alguén?, xa digo que son un interesado no tema, pero en absoluto un experto, nen sequera un bo coñecedor).
Por certo, estupendo blog que sigo a cotío aínda que poucas veces me pare a opinar.
Elperejil:
Tes razón. Ese é un campo no que non hai moito feito. Non sei que posibilidades terá, pero está por traballar. Algo si que se fixo arredor das conservas. Como exemplo está esa ponencia de Pepe Solla en Madridfusión que finalmente non se celebrou arredor das conservas, o número da revista Vino + Gastronomía dedicado a eses produtos ou, en última instancia, a recreación das conservas que se fai en Casa Marcelo para servir sardiñas.
Pero, como dis, é un campo que non entrou na alta cociña. Non sei se o fará ou en que grao.
Saúdos.
En canto ó da Cucina Povera, lin que en italiano é un termo que define a un tipo de cociña tradicional e campesiña que se da, por exemplo, no sur da Toscana e que se caracteriza polo uso de poucos ingredientes, moi humildes e sen demasiado artificio na preparación.
El puesto piloto está cerrado. No pagaban y ya se sabe...
Ahora creo que un nuevo propietario va a re-abrirlo.
Recomendar un restaurante me resulta tan comprometido como recomendar una novia...
Opciones en Vigo hay muchas dependiendo de lo que busques.
GdP, genial tu post (como todos los anteriores). Por cierto, coincidí contigo en el Forum de Santiago ;-)
Milu.
Gracias pola resposta "Gourmet de Provincias". Pena que non se celebrara esa ponencia de Solla, pois tiña moi boa pinta (non é que eu fora a escoitala... pero pode que ti nos fixeras chegar as súas reflexións ou creacións).
Buenos días, unos compañeros blogger como vosotros han sacado un juego interesante relacionado con la gastronomía, os dejo el link lo veo xulo y divertido , creo que nadie ha hecho algo así como ahora.
http://www.7canibales.com/juego/
feliz veranO
El término de "cucina povera" no lo había escuchado, pero le hace mucho honor a la cocina que me abuela me enseñó, ella utlizaba algunos de los ingredientes que tú has mencionado y yo solo he probado con las pieles de las patatas y la verdad es que a mi novio le facinan... El sabado proximo precisamente haré un plato un parecido a este, por lo que me gustaria, si es que se puede, escribas la receta... que necesito ir de compras al Hiperdino el jueves y quisiera saber tu secreto.. Un beso y muchas gracias de antemano! Ara!
Publicar un comentario en la entrada